استانداردهای ساخت ابزار لیفت باربرداری

برای ابزار لیفت باربرداری تا کنون دو آیین نامه به نام های CEN و FEM از سوی ISO تعیین شده است. در بین این دو استاندارد برای ابزار باربرداری معمولی باید استاندارد FEM رعایت شود. اگر هیچگونه استانداردی از سوی کشور برای شرکت سازنده تعیین نشود، رعایت نکات بر اساس مقدار ماکزیمم بار برای جرثقیل و طراحی بر اساس استاندارد سازه های فولادی مهم است. طراحی باید به نحوی باشد، که عمر ابزار لیفت باربرداری قابل قبول باشد و ایمنی را برای کاربران فراهم کند. علاوه بر استانداردهای ذکر شده، ده ها استاندارد دیگر برای ابزار باربرداری بیان شده است که متناسب با کاربرد جرثقیل متغیر است. مثلا در همین دو آیین نامه ذکر شده ، مفاد و مقررات برای جرثقیل های نزدیک بنادر و کامیون جرثقیل ها بسیار متفاوت از هم است. مطمئنا در ایران نیز برای طراحی جرثقیل و ابزار لیفت باربرداری از استانداردهای سازه فولادی بهره گرفته شده و تک تک قطعات با توجه به این مطالب ساخته می شود.

انتخاب مواد برای ساخت ابزار لیفت باربرداری

ابزار لیفت باربرداری شامل انواع وینچ، قلاب، سیم بکسل و هر ابزار دیگری است که در عمل لیفتینگ بار موثر باشد. برای جنس به کار رفته در ابزار باربرداری و اجزا جرثقیل استاندارد EN 10204 شرایطی را توصیف می کند. برای مثال ابزار لیفتینگ بار باید از جنس استیل ضد زنگ تیپ 316L باشند. روش ساخت و نورد فولاد نیز در آیین نامه دیگری با نام NORSOK M-DP-001 به دقت ذکر شده است و باید فولاد مصرفی با این استاندارد مطابقت داشته باشد. رعایت چنین استانداردهای می تواند، تولید جرثقیل های با کیفیت در کشور را تضمین کند و مانع از خروج ارز بشود.

استاندارد های ابزار لیفت باربرداری در بنادر و کشتی ها

لیفتینگ بار در بنادر با استفاده از ابزار لیفت باربرداری، یکی از حساس ترین کار ها است. از این رو برای لیفتینگ بار و ابزار باربرداری استاندارد های متعددی بیان شده است. این استاندارد ها شامل ویژگی تمام اجزا جرثقیل ها روی سکوهای نفتی، ساکن در بنادر و حتی جرثقیل های موجود روی کشتی ها است. طبق این استانداردها برای سرعت پرتاب قلاب 100 متر بر ثانیه به ازای هر پنج تن تعریف شده است. همچنین برای لیفتینگ بار شرطی بر اساس امواج نیز تعین شده است. شما در لیفتینگ بار در سطح دریا باید باربرداری را در حد فاصل دو موج انجام دهید. در ادامه آیین نامه نیز گفته شده است، ابزار لیفت باربرداری و متعلقات آن باید طوری طراحی شود که امکان استفاده دستی از آن ها یا  انتقال نیرو برق از یکی به دیگری ممکن باشد. در مورد وینچ، بوم و حتی اتاق کنترل قواعد و استاندارد های وجود دارد که بدلیل بی شمار بودن در این مطلب نمی گنجد.

استاندارد های طراحی آداپتور اصلی

بیشتر جرثقیل های ثابت با نیروی برق و به کمک آداپتورها کار می کنند. در این جرثقیل ها آداپتور اصلی ترین ابزار لیفت باربرداری محسوب می شود. برای طرای این قسمت شروطی ذکر شده است. مثلا باید این قسمت طوری طراحی شود که از بوم و وینچ جدا باشد. صیقلی بودن سطح فلنج ها و شیب آن ها باید پیش از جوشکاری آداپتور به پایه جرثقیل انجام شود. در حین جوشکاری آداپتور، جرثقیل نباید تحت بار و استرس باشد.

استانداردهای طراحی موتور هیدرولیکی

موتور هیدرولیکی یکی از مهم ترین اجزا جرثقیل های ثابت و متحرک است.این عضو قلب عملیات لیفتینگ بار می باشد. این موتور نیروی حاصل از آداپتور یا سوختن دیزل را به نیروی برای بالابردن اجسام تبدیل می کند. طراحی این عضو در جرثقیل های با قدرت لیفتینگ بیش از 100 تن باید طبق استاندارد های FEM و DNV باشد. این موتور باید امکان سه حرکت به طور همزمان را برای اپراتور ایجاد کند. باید ملاحظاتی برای نشت روغن در این جرثقیل ها لحاظ شود و روغن نشتی توسط یک مخزن ذخیره که موتور هیدرولیک را فرا گرفته به محلی بیرون از جرثقیل یا مخزن روغن منتقل شود.  رعایت این استاندارد در ساخت ابزار لیفت باربرداری بسیار حائز اهمیت است.

استاندارد های طراحی سیم بکسل و درام

درام یکی از ابزار لیفت باربرداری است، که برای جمع کردن سیم بکسل از آن استفاده می شود. فولاد میتواند، تحت چهار نوع تنش گسیخته شود، درام نباید هیچ یک از این چهار تنش را تولید کند. اگر سیم بکسل را استفاده نمی کنید، بهتر است آن را روی درام رها نکنید، چون این کار شکل سیم بکسل را تغییر می دهد و این ابزار باربرداری را تخریب می کند. هنگامی که درام در محل خود قرار گرفت باید قلاب روی سیم بکسل نصب شود. سیم بکسل ها باید بر اساس لنگر های حاصل از پرتاب قلاب و وزن بار بیشینه طراحی شوند. سیم بکسل ها باید گالوانیزه شده و از جنس فولاد مقاوم در برابر چرخش باشند.

 

استانداردهای طراحی کابین کنترل

کابین نیز از اجزا جرثقیل و عوامل موثر در لیفت بار می باشد، از این رو در بین ابزار لیفت باربرداری گنجانده شده است. طراحی کابین کنترل باید با توجه به اصول اورگونومی بدن صورت گیرد و دارای تهویه مناسب باشد. جنس شیشه های به کار رفته در کابین باید نشکن و مقاوم در برابر نور خورشید باشد. امکان دید آزاد از دیگر اصولی  است که باید در طراحی کابین کنترل مد نظر قرار گرفته شود. برای دستی ها و محل آن ها نیز استاندارد های لحاظ شده است. مثلا کنترل بوم و وینچ با دستی چپ و برداشتن و رها کردن بار با دستی راست صورت می گیرد، البته این استاندارد ها برای ابزار لیفت باربرداری در کشورهای اروپایی است و با توجه به وضع جاده ها و خطوط کشتیرانی در ایران شاید عکس این قضیه نیز وجود داشته باشد. طبق استاندارد های جدید همه جرثقیل ها در کابین اپراتور باید دارای زنگ هشدار و قطع اتوماتیک باشند. در مناطق غیر قابل دسترس و پر خطر باید امکان ریموت کنترل نیز فراهم شود.

استانداردهای طراحی قلاب

قلاب ابزاری است که بیشتر تنش بار روی آن متمرکز است. لذا برای طراحی این ابزار لیفت باربرداری قواعدی لحاظ شده است. در این آیین نامه ها برای جنس فولاد استفاده شده در قلاب مشخصاتی ذکر شده است کهEN 10204-3.1.C به طور کامل ان را توضیح داده است. یکی از مهمترین استانداردهای مربوط به ساخت قلاب مهار آن می باشد. بلوک قلاب باید به حالت ایستاده در قاب نگه داشته شود. یاتقان استفاده شده در قلاب نیز باید مقاوم باشد و بتواند بارهای وارده را تحمل کند. در انتهای این متن فایلی وجود دارد که می توانید، این استانداردها را به طور کامل مشاهده کنید.

 

نوشته‌های پیشین
انواع قطعات یدکی جرثقیل
نوشته‌ی بعدی
همه چیز درباره سیم بکسل جرثقیل

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
با ما تماس بگیرید !